Procesja Sant’Efisio z 1 maja w Cagliari

Jeśli chcesz przyjechać na wakacje na Sardynii w maju, zapoznaj się z naszymi ofertami last minute na maj.

Przyjeżdżając na Sardynię pierwszego maja nie można przegapić tradycyjnej procesji Sant’Efisio w Cagliari, spektaklu kwiatów, pieśni, kolorów i klejnotów starożytnej sardyńskiej tradycji.

The typical costume of Orgosolo in the procession of Sant'Efisio, with its dominant colors of green and red, preserves in the embroideries of the aprons very old themes, also present in the Neolithic menhirs.

Procesja z Sant’Efisio, typowy strój Orgosolo w fotografii Elisabetta Exana

Sant’Efisio był rzymskim żołnierzem, pochodzącym z Elia (Antiochia) w Azji Mniejszej, który, kierując prześladowaniem chrześcijan na Sardynii, wolał męczeństwo po nawróceniu na chrześcijaństwo.

The reliquary of Sant'Efisio is carried from the Stampace church in Cagliari to the church of Nora, the place of the martyrdom of the saint.

Relikwiarz Świętego Efisio. Fotografia autorstwa Elisabetta Exana

W 1656 roku wicekról z Sardynii, po śnieniu świętego, złożył wieczystą przysięgę organizowania pochodu każdego roku, jeśli mógł uwolnić miasto od zarazy. Obchody były prawdopodobnie znacznie starsze, ponieważ data zbiega się z kultem płodności obchodzonym w całej Europie jeszcze przed chrześcijaństwem, patrz Belthane w Irlandii, Walpurgi w Niemczech, Las Mayas w Hiszpanii.

Każda wioska ma swój tradycyjny strój z konkretnymi kolorami i klejnotami. Zdjęcie autorstwa Elisabetta Exana

Procesja Sant’Efisio jest najdłuższa w Europie, trwa 4 dni w odległości 65 km od kościoła w Cagliari w Stampace, do Nory, gdzie święty został zamęczony i powrócił. Jest to jedna z najstarszych procesji na Sardynii, ponieważ odbywa się ona co roku od 1656 roku. Powstała nawet w 1943 roku, w gruzach bomb, z posągami świętego przywiezionego z tej okazji na ciężarówce z mlekiem.

Atmosfera procesji została doskonale przedstawiona na pięknych fotografiach Elisabetta Exana oraz w książce “Rzeka snów” Maria Teresa Petrini, o której cytuję fragment:

Wielki dźwięk dzwonów ostrzegał, że święty opuścił kościół, wszyscy zajęli pozycję: rycerze, wozy i piechurzy, ubrani w kostiumy, zgodnie z ustalonym porządkiem, parada została otwarta przez reprezentację miasta-gospodarza, miasta Cagliari, a następnie miast i wiosek całej wyspy, z których każda poprzedzona jest dwoje dzieci w stroju trzymającym dywan z nazwą miejscowości.

“sa ramadura”, kiedy kobiety przygotowują prawdziwy dywan z płatków do przejścia świętego. Zdjęcie autorstwa Elisabetta Exana

Przeszli “sa ramadura”, dywan z płatkami kwiatów, tysiące róż we wszystkich kolorach. Delikatny i intensywny zapach unosił się z ziemi, ogarniając ludzi, którzy byli zanurzeni w duchowości wydobywającej się z relikwiarza świętego. Woły powoli przyjmowały rytm i niosły świętego z godnym spokojem, wydawały się świadome swojego zadania. Kolorowe wstążki z przewagą czerwonych, ozdobnych rogów, migoczących i tańczących na wietrze, sztandarów modlitwy i radości na zawsze “.

Udostępnij to!

Web: David Oliveras | Carles Salas